Titel:
Breviarium notatum monasticum OSB
Untertitel:
Sanctorale 09.29–10.16. (Liber Regum, Dominica II post Pent., Michaelis arch., Dionysii et sociorum, Gereonis et sociorum, Maximiliani ep., Callixti papae, Galli conf., Martini ep.)
Textverlust:
mit bedeutsamem Textverlust
f. 1 f. 1r–v S. Michaelis III Noct. Ev. [In illa hora accesserunt discipuli …] Et advocans Iesus parvulum … (Mt 18,[1] 2–10); Lect. 9. Si diligenter auditis …; R. 9. Numquid scis quare venerim …; V. [Daniel vir desideriorum …] verba que loquor ad te …; Lect. 10. Ait Dominus percunctantibus discipulis …; R. 10. Docebo te que [ventura sunt …]; V. Ex di[e, qua posuisti …]; Lect. 11. [Quisquis] ergo cupit divinitatis tenere … (ibid.); R. 11. In tempore illo consurget Michael …; V. In tempore illo [salvabitur populus tuus …]; Lect. 12. Si enim te non lesit frater … (Lectt 9–11: Maximus Taurinensis, Homilia LXXXV, Admonitio = Patrologia Latina 57, ed. J.-P. Migne, Paris, 1862, 447A–B); R. 12. [Fidelis sermo] et omni acceptione dignus Mi[chael …]
f. 2 f. 2r–v Dionysii et sociorum ad Laud. A. [Eligunt tetris] Sequane profundisque gurgitibus martyrum corpora …; (In Ev.) Bn A. Adest namque beati Dyonisii … (on the margin an addition by a hand contemporary with the main hand: accipere)
meruit de manu Domini; ad VI Or. Annua Domine sanctorum martyrum; ad
VIIII. Or. Deus qui presentem diem; (ad II. Vesp.) Mg A. Et facta est comes … – Gereonis et sociorum. ad Vesp. Mg A. Isti sunt sancti; Or. Concede; ad Matut. R. 1. Absterget Deus; R. 2. Viri sancti; R. 3. Tradiderunt corpora; ad Laud. A. Omnes sancti; (In Ev.) Bn. A. Sancti per fidem. – (Addition by a hand contemporary with the main hand on a parchment piece attached to the margin of the leaf: De sancto Maximia[no com]plentur ut de uno e[piscopo.]) – De Sancto Kalixto. ad Vesp. Mg A. Beatus Calistus dedit orationem dicens …; Or. Deus qui [nos] conspicis; ad Matut. R. 1. Iste cognovit; R. 2. Stola iocunditatis; R. 3. Coronam auream; ad Laud. A. Qui me confessus; (In Ev.) Bn. A. Qui dum esset. – De Sancto Gallo ad Vesp. R. Beatus Gallus; H. Vita sanctorum (Analecta Hymnica Medii Aevi 51, ed. Cl. Blume, Leipzig, Reisland, 1908, 90); (Ev.) Mg A. Venerabilis Gallus diaconum …; Or. Deus qui nos annua; ad Matut. Invit. Regem confessorum; H. Confessor Dei (AH 52, ed. Cl. Blume, Leipzig, Reisland, 1909, 286); I Noct. A. 1. Parentes vero beati Galli …; A. 2. Cumque bone indolis vir caro …; A. 3. Cum proficiscendi tempus instaret …; A. 4. Pedibus vero sui advolutus … A. 5. O febrem omni …; A. 6. Pro nobis Gallus …; Lect. 1. Cum preclara sanctissimi viri Columbani …; R. 1. Parentes vero beati Galli …; V. Erant enim religiosi atque nobiles …; Lect. 2. Parentes vero beati Galli …; R. 2. Beatus Gallus zelo pietatis …; V. In conspectu omnium …; Lect. 3. Cumque bone indolis vir caro nutriretur … (Lectt 1–3: Walahfrid Strabo, De vita Sancti Galli confessoris
= PL 114, Paris, 1852, 979A; Bibliotheca hagiographica latina antiquae
et mediae aetatis = Subsidia Hagiographica 6, ed. Société des
Bollandistes, Bruxelles, Société des Bollandistes, 1898–1901, 3247); R. 3. Columbanus itaque beato Gallo id iniunxit …; V. Cum ad horam orationis veniret … ostendere.
Fragmentulum f. 3r Liber Regum ad Matut. II Noct. R. 6. [Factum est dum tolleret Dominus] Heliam per turbinem […]
f. 3v Dom. II post Pent. AA [Homo quidam erat dives …] Lazarus … saturati … [il]li dabat sed … eius alleluia; [Factum est autem …] portaretur ab a[ngelis]; [3. Elevans autem] dives oculos suos c[um …]
f. 4r Martini ep. ad Matut. III Noct. R. 12. [O quantus erat luctus omnium …] Martinum …; V. Beati viri corpus usque [ad locum … hymnis ca]nora celestibus turba [prosequitur …]; f. 4v abgenutzt
f. 5r–v enthält keinen lesbaren Text.
Vergleich:
Feasts, chants: cf. Linz, Oberösterreichische Landesbibliothek, Hs. 290, breviary (Kremsmünster–Lambach, 12th century); Wien, Österreichische
Nationalbibliothek, Musiksammlung, 1890 (Austria – South Germany, 13th century). The readings differ. The office of Saint Gall: cf.
Beinecke MS 481.25, here: f. 19v–20v (fragment of a notated breviary from Lambach, 22 leaves, second half of the 11th century).
The feast of Maximilianus did not belong to the calendar in the neighbourhood of St. Gallen, it was celebrated on 12th October in Passau and Salzburg. It also figures on the same date in a calendar fragment from Lambach (Lambach, Stiftsarchiv, Fragm. 6, f. 1r).